Hallo Arnold,

Deze brief is voor jou. Zullen we maar meteen van wal steken? Mensen zijn erg gefixeerd op zichzelf. Jij bent bijvoorbeeld zonder nadenken doorgegaan met je leven. Geen moment heb je er nog aan teruggedacht. Grote kans dat je mijn naam niet eens meer weet. Interessant is het niet? Ik ben voor jou niks, terwijl jij acht jaar lang invloed had op mijn leven. Voel je je nu belangrijk? Top. Ik zal je vertellen hoe belangrijk je was. Kijken of je er dan nog steeds zo trots op bent.

Eigenwaarde 

Je luisterde niet toen ik aangaf het niet te willen. Je gaf me het gevoel dat er geen andere keuze was dan je iets anders aan te bieden. Een wanhoopsactie vanuit mijn kant…

De volgende dag kwam je langs. Weet je nog wat je zei? “Het spijt me van gisteren. Ik had te veel bier op.” Meen je dat serieus? Te veel bier op en dan weet je ineens niet meer wat het woordje ‘nee’ betekent? Ik zal het je even uitleggen:

  • Nee betekent geen ja. 
  • Nee betekent geen misschien. 
  • Nee betekent nee. 
  • Ook bij vrouwen. 

Toch vergaf ik het je. Je zei immers sorry. Zelf geloof ik namelijk dat iedereen een tweede kans verdient. Dat er in iedereen iets goeds zit… Zelfs in jou.

Overlevingsmodus

De week daarna duurde in mijn beleving een eeuwigheid. Het enige wat ik wilde was naar huis. Weg van de camping, maar ik kon nergens heen. De vakantiejob duurde nog een week en dat moest ik afmaken.

Terwijl mijn geest en lichaam op overlevingsstand stonden, wilde jij bewijzen dat je ook netjes kon zijn. Je vroeg me, vlak voor ik naar huis ging, zelfs mee op date. Dat heet lef hebben.
Daarnaast heb je aan het eind van de week zelfs nog de hand geschud van mijn ouders, terwijl ik een sjaal droeg om jouw zuigzoen te verbergen. De zuigzoen van die beruchte avond. De avond dat ik over mijn grenzen heen moest gaan om een uitweg te vinden. Dus nee, ik wilde niet met je op date. Het enige wat ik wilde was dit vergeten. Weg van de camping en ervoor zorgen dat niemand er ooit achter zou komen. Niemand.

Het leek misschien onschuldig voor jou, maar die gebeurtenis heeft mijn eigenwaarde vernietigt. Ik ging mezelf zien als een slet. Daarnaast twijfelde ik aan mezelf. Had ik het zelf uitgelokt? Was dit gebeurt omdat ik een slecht mens ben? Ik stelde immers zelf mijn ‘oplossing’ voor toch?
Ook voedde mijn perfectionisme de negatieve gedachten over mezelf. De gedachten en het gevoel van schaamte werden een cirkel die continue doorging. Uiteindelijk werd het mijn waarheid: ik ben een slecht mens die al deze ellende over zichzelf afgeroepen heeft.

Realistisch gezien wist ik dat het anders was, maar mijn gevoel was al verzegeld. Het gevoel van eigenwaarde bestond niet meer. Bedankt Arnold.

In plaats van genot, kwamen er tranen.

Vriendengroep kwijt

Terug in mijn woonplaats, zag ik Rick weer. Een goede vriend en mijn veilige haven tot ik met jou meeging in de taxi. Deze veiligheid verwarde ik thuis met andere gevoelens. We zoenden twee keer, maar ik merkte als snel dat ik de geborgenheid van een vriendschap verwarde met meer. Had ik voor die zoen maar voorzien dat dit vriendschappen zou beëindigen.

Niet lang daarna ben ik gaan studeren. Ver weg van huis en weg van de herinneringen. Jij zat namelijk op school in de plaats waar ik ben geboren en getogen. De kans om je tegen te komen minimaliseerde ik. Elke keer liepen er mensen op straat die op je leken. Wanneer ik deze mensen zag reageerde heel mijn lichaam. Adrenaline, angst en herinneringen kwamen als een tornado terug in mijn hersenen en lichaam. Dat moest ook weg en alles achterlaten zou vast helpen.

Het nadeel?  Ik was de eerste van mijn vriendengroep die op zichzelf ging. Er ontstond onbegrip. Elk weekend aanwezig zijn? Dat zat er niet meer in. Daarnaast zat ik in de vermijdingsfase: de kans dat ik je in mijn nieuwe woonplaats zou tegenkomen was minimaal. Dus ik bleef het liefst daar. Helaas zorgde mijn vermijdingsdrang er ook voor dat ik een hele vriendengroep verwaarloosde. Hierdoor raakte ik ze kwijt. Bedankt Arnold.

Seksualiteit

Mijn vertrouwen in mannen was weg. Onbewust was ik bang dat er nog een keer iemand over m’n grenzen heen zou gaan. Zelfs mannen waarvan ik weet dat zij dat nooit bewust zouden doen. Dit zorgde ook voor problemen in mijn seksuele leven. Klaarkomen? Dat lukte niet. Wanneer de intimiteit zo hoog opliep, schoot ik in paniek. Angst om de controle te verliezen nam dan de overhand. In plaats van genot, kwamen er tranen. Ja, je had me flink verpest. Bedankt Arnold.

Bedankt voor het verlies van mezelf.

Huwelijk

Naast de intimiteit, heeft de gebeurtenis ook gezorgd voor relatieproblemen in mijn huwelijk. Op mijn 19eontmoette ik namelijk een man. Een goede man die me leerde wat liefde is. Een man bij wie mijn vertrouwen enigszins herstelde. Hij liet me zien dat niet iedereen hetzelfde was en mannen niet alleen geïnteresseerd in me waren voor seks.

Helaas zat mijn eigenwaarde nog steeds onder het nulpunt. Vanaf het begin had ik op en af gedachten dat het te goed was om waar te zijn. Hij was te goed om waar te zijn. Hij verdiende toch iemand die veel beter was dan ik? Iemand met een schone achtergrond en geen slet? Iemand die hem echt gelukkig maakte? Dat kon ik niet zijn. Als ik echt van hem hield, zou ik hem loslaten. Zelfs als dit mij pijn zou doen. 

Ken je de kracht van self fulfilling prophesy? Zolang je iets vaak genoeg denkt, dan wordt dit waarheid. Ik was ervan overtuigt dat hij beter verdiende. Hierdoor gedroeg ik me ronduit vreselijk. Mijn gedrag maakte dat ik mezelf begon te haten. Ik deed dingen tegen mijn normen en waarden in. Acties die beide partijen kwetsten en pijn deden.
Uiteindelijk zijn we uit elkaar gegaan, terwijl mijn hart nog ontplofte van liefde voor hem. Helaas kon ik dit niet laten merken. Liefde is immers geven zonder iets terug te verwachten. Deze man kon pas echt gelukkig zijn zonder mij. Dus ik liet hem gaan.

Dodelijke gedachten: “Wat als…”

Naderhand heb ik mezelf regelmatig afgevraagd: “Wat als ik al wel van mezelf gehouden had?” Dit is de meest dodelijke vraag die je jezelf kunt stellen. Je kunt namelijk niet terug. Het kwaad is al geschied. De grootste fout van mijn leven was al gemaakt.

Arnold, jij zorgde ervoor dat zelfliefde onmogelijk was voor me. Hierdoor heb ik twee harten vernietigd. Een creatie van twee mensen die bang zijn om opnieuw lief te hebben. Ze hebben een onzichtbare muur opgetrokken. Fijn ook voor de volgende persoon die hun hart probeert te winnen. Die zullen er een flinke kluif aan hebben. Dit allemaal met als beginpunt dat jij niet wilde begrijpen wat ‘nee’ betekende.

Alles samengevat heb je dus veel invloed gehad. Negatief weliswaar, maar invloed. Dus: ben je na het lezen van deze brief nog trots op jezelf? Ben je blij dat onze ontmoeting zorgde voor verlies van vertrouwen, intimiteit, vrienden en liefde? Ben je blij dat ik mezelf verloor?

Slechts één gebeurtenis kan rimpels in het water maken. Jij was de kern van de rimpels in de afgelopen acht jaar van mijn leven. Bedankt voor het ergste verlies wat ik gekend heb. Bedankt voor het verlies van mezelf.

Lach, deel en verwonder!
avatar
  Blijf up-to-date  
Abonneren op